Socratos Sign in

punctum

punctum is a Latin form of pungo, meaning “prick, sting; (punctum) point”. It is the perfect passive participle accusative singular masculine or perfect passive participle nominative singular neuter or perfect passive participle vocative singular neuter or perfect passive participle accusative singular neuter.

Found 26 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.1.103: … rationem brevitatis ac temporis praetermittenda existimem. fatebor etiam illud invitus, me prorsus, cum iste punctum temporis nullum vacuum peccato praeterire passus sit, omnia quae ab isto commissa sint non potuisse cognoscer …

Seneca the Younger, Epistulae 5.49.3: … Omnia in idem profundum cadunt. Et alioqui non possunt longa intervalla esse in ea re, quae tota brevis est. Punctum est quod vivimus et adhuc puncto minus. Sed et hoc minimum specie quadam longioris spatii natura derisit; ali …

All forms of pungo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.