Socratos Sign in

pugnavit

pugnavit is a Latin form of pugno, meaning “fight”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.

Found 37 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.2.107: … mper tum in his ipsis rebus et temporibus fuit, si de litteris corruptis contra venit, si contra omni ratione pugnavit, utrum potius pro Sthenio inimicum cognitorem esse factum an te ad Stheni periculum inimici eius nomine abusu …

Livy, Ab urbe condita 7.15.9: eodem anno et a consulibus uario euentu bellatum; nam Hernici a C. Plautio deuicti subactique sunt, Fabius collega eius incaute atque inconsulte aduersus Tarquinienses pugnauit.

Lucan, Civil War 10.3: Pugnavit Fortuna ducis fatumque nocentis

All forms of pugno (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.