progeniem
progeniem is a Latin form of progenies, meaning “descent, lineage; offspring”. It is the accusative singular feminine noun.
Found 43 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Philippicae 9.5: reddita est ei tum a maioribus statua pro vita quae multos per annos progeniem eius honestaret, nunc ad tantae familiae memoriam sola restaret. atqui et huic et Tullo Cluvio et L. Roscio e …
Cicero, De Divinatione 1.66: … rgines vero aéqualis, pátris mei meum factúm pudet, óptumi vir. mea mater, túi me miseret, méi piget. óptumam progéniem Priamo péperisti extra me; hóc dolet, méd obesse, illós prodesse, me óbstare, illos óbsequi. O poëma tenerum …
Vergil, Aeneid 1.19: Progeniem sed enim Troiano a sanguine duci
All forms of progenies (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.