possumus

possumus is a Latin form of possum, meaning “be able, can”. It is the 1st person plural present active indicative.

Found 470 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 111: … constitutum est iudicium non minus turpe quam furti, credo, propterea quod quibus in rebus ipsi interesse non possumus, in eis operae nostrae vicaria fides amicorum supponitur; quam qui laedit, oppugnat omnium commune praesidium …

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.22: … adservantem árborem? Multa ália victrix nóstra lustravít manus, Nec quísquam e nostris spólia cepit laúdibus. Possumusne nos contemnere dolorem, cum ipsum Herculem tam intoleranter dolere videamus?

Plautus, Bacchides 5.2.1151: ego ad húnc iratum adgrédiar, si possúmus nos hos intro ínlicere huc.

All forms of possum (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.