ponere

ponere is a Latin form of pono, meaning “put, place, set; lay aside”. It is the present active infinitive.

Found 227 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 4.37.1: … at, spe praedae adducti primo non ita magno suorum numero circumsteterunt ac, si sese interfici nollent, arma ponere iusserunt.

Cicero, Letters to Atticus 12.51.3: … mihi narravit; debere non esse dignitatis meae, perscriptionem tibi placere: hoc métuere, alterum ín metu non pónere. sed et haec et multa alia coram. sustinenda tamen, si tibi videbitur, solutio est nominis Caerelliani dum et …

Martial, Epigrammata 1.43.12: Ponere aprum nobis sic et harena solet.

All forms of pono (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.