Socratos Sign in

pone

pone is a Latin form of pono, meaning “put, place, set; lay aside”. It is the 2nd person singular present active imperative.

Found 200 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro Rege Deiotaro 20: obsecro, Caesar, repete illius temporis memoriam, pone ante oculos illum diem, voltus hominum te intuentium atque admirantium recordare. num quae trepidatio, num qu …

Vergil, Aeneid 5.845: Pone caput, fessosque oculos furare labori:

Plautus, Curculio 4.2.487: I tú prae, virgo: nón queo quod póne me est serváre.

All forms of pono (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.