oravit
oravit is a Latin form of oro, meaning “beg, pray; plead”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 38 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Ovid, Metamorphoses 1.764: traderet oravit veri sibi signa parentis.
Suetonius, Caligula 3.2: orauit causas etiam triumphalis; atque inter cetera studiorum monimenta reliquit et comoedias Graecas. domi forisque …
Plautus, Casina 3.2.543: nam tuos vir me orávit, ut eam ístuc ad te adiutum mitterem.
All forms of oro (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.