Socratos Sign in

oppugnatum

oppugnatum is a Latin form of oppugno, meaning “attack, assault, besiege”. It is the perfect passive participle genitive plural neuter or perfect passive participle genitive plural masculine or perfect passive participle accusative singular masculine or perfect passive participle nominative singular neuter.

Found 29 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 5.26.2: qui, cum ad fines regni sui Sabino Cottaeque praesto fuissent frumentumque in hiberna comportavissent, Indutiomari Treveri nuntiis impulsi suos concitaverunt subitoque oppressis lignatoribus magna manu ad castra oppugnatum venerunt.

Plautus, Bacchides 5.2.1171: ut istúc delictum désistas tanto ópere ire oppugnátum.

All forms of oppugno (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.