mortua
mortua is a Latin form of morior, meaning “die”. It is the perfect passive participle nominative singular feminine.
It can also be a form of mortuus, “dead; (noun) a dead person”.
Found 58 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.53: … HS quingentorum milium venerat a muliere quadam propinqua, atque ita propinqua ut, ea etiamsi intestata esset mortua, Epicratem Bidinorum legibus heredem esse oporteret. recens erat illa res quam ante demonstravi, de Heraclio …
Vergil, Aeneid 8.485: Mortua quin etiam iungebat corpora vivis
Plautus, Pseudolus 1.3.259b: Mórtua
All forms of morior (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.