mandavi

mandavi is a Latin form of mando, meaning “entrust, order”. It is the 1st person singular perfect active indicative.

Found 35 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Philippicae 3.21: … um quidem dicere audet. at in rebus tristissimis quantos excitat risus! sententiolas edicti cuiusdam memoriae mandavi quas videtur ille peracutas putare: ego autem qui intellegeret quid dicere vellet adhuc neminem inveni.

Plautus, Bacchides 4.10.1084: nunc Mnésilochum, quod mándavi,

Seneca the Elder, Controversiae 8.4.6: … t perire quam patrem caedere, infelix est quod causam suam cum fratre non iungebat. Exclamat iste: nihil illi mandaui. ego tibi et pro illo satisfaciam. “Vt ualidius caederem pro republica, inquit, feci.” Vis tu pudorem habere …

All forms of mando (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.