Socratos Sign in

mando: all forms

mando means “entrust, order”. Below is its full conjugation in Latin.

Present active

Present active
IndicativeSubjunctiveImperative
1st singularmandomandem
2nd singularmandasmandesmanda
3rd singularmandatmandet
1st pluralmandamusmandemus
2nd pluralmandatismandetismandate
3rd pluralmandantmandent

Present passive

Present passive
IndicativeSubjunctiveImperative
1st singularmandormander
2nd singularmandarismandere · manderismandare
3rd singularmandaturmandetur
1st pluralmandamurmandemur
2nd pluralmandaminimandeminimandamini
3rd pluralmandanturmandentur

Imperfect active

Imperfect active
IndicativeSubjunctive
1st singularmandabammandarem
2nd singularmandabasmandares
3rd singularmandabatmandaret
1st pluralmandabamusmandaremus
2nd pluralmandabatismandaretis
3rd pluralmandabantmandarent

Imperfect passive

Imperfect passive
IndicativeSubjunctive
1st singularmandabarmandarer
2nd singularmandabare · mandabarismandarere · mandareris
3rd singularmandabaturmandaretur
1st pluralmandabamurmandaremur
2nd pluralmandabaminimandaremini
3rd pluralmandabanturmandarentur

Future active

Future active
IndicativeImperative
1st singularmandabo
2nd singularmandabismandato
3rd singularmandabitmandato
1st pluralmandabimus
2nd pluralmandabitismandatote
3rd pluralmandabuntmandanto

Future passive

Future passive
IndicativeImperative
1st singularmandabor
2nd singularmandabere · mandaberismandator
3rd singularmandabiturmandator
1st pluralmandabimur
2nd pluralmandabimini
3rd pluralmandabunturmandantor

Perfect active

Perfect active
IndicativeSubjunctive
1st singularmandavimandaverim
2nd singularmandavistimandaveris
3rd singularmandavitmandaverit
1st pluralmandavimusmandaverimus
2nd pluralmandavistismandaveritis
3rd pluralmandaverunt · mandaveremandaverint

Pluperfect active

Pluperfect active
IndicativeSubjunctive
1st singularmandaverammandavissem
2nd singularmandaverasmandavisses
3rd singularmandaveratmandavisset
1st pluralmandaveramusmandavissemus
2nd pluralmandaveratismandavissetis
3rd pluralmandaverantmandavissent

Future perfect active

Future perfect active
Indicative
1st singularmandavero
2nd singularmandaveris
3rd singularmandaverit
1st pluralmandaverimus
2nd pluralmandaveritis
3rd pluralmandaverint

Infinitives

Infinitives
ActivePassive
Presentmandaremandari
Perfectmandavisse

Participles

Present active participle, singular
NeuterForms
Nominativemandans
Genitivemandantis
Dativemandanti
Accusativemandansmandantem
Ablativemandante · mandanti
Vocativemandans
Present active participle, plural
NeuterForms
Nominativemandantiamandantes
Genitivemandantium
Dativemandantibus
Accusativemandantiamandantes
Ablativemandantibus
Vocativemandantiamandantes
Future active participle, singular
MasculineFeminineNeuterForms
Nominativemandaturusmandaturamandaturum
Genitivemandaturimandaturaemandaturi
Dativemandaturomandaturaemandaturo
Accusativemandaturummandaturammandaturum
Ablativemandaturomandaturamandaturo
Vocativemandaturemandaturamandaturum
Future active participle, plural
MasculineFeminineNeuterForms
Nominativemandaturimandaturaemandatura
Genitivemandaturorummandaturarummandaturorum
Dativemandaturis
Accusativemandaturosmandaturasmandatura
Ablativemandaturis
Vocativemandaturimandaturaemandatura
Perfect passive participle, singular
MasculineFeminineNeuterForms
Nominativemandatusmandatamandatum
Genitivemandatimandataemandati
Dativemandatomandataemandato
Accusativemandatummandatammandatum
Ablativemandatomandatamandato
Vocativemandatemandatamandatum
Perfect passive participle, plural
MasculineFeminineNeuterForms
Nominativemandatimandataemandata
Genitivemandatorummandatarummandatorum
Dativemandatis
Accusativemandatosmandatasmandata
Ablativemandatis
Vocativemandatimandataemandata

Gerund, gerundive and supine

Gerundive, singular
MasculineFeminineNeuterForms
Nominativemandandusmandandamandandum
Genitivemandandimandandaemandandi
Dativemandandomandandaemandando
Accusativemandandummandandammandandum
Ablativemandandomandandamandando
Vocativemandandemandandamandandum
Gerundive, plural
MasculineFeminineNeuterForms
Nominativemandandimandandaemandanda
Genitivemandandorummandandarummandandorum
Dativemandandis
Accusativemandandosmandandasmandanda
Ablativemandandis
Vocativemandandimandandaemandanda
Supine
Forms
Accusativemandatum
Ablativemandatu

Meaning and examples of mando

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.