Socratos Sign in

locavit

locavit is a Latin form of loco, meaning “place, put; contract for, let out”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.

Found 39 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Tusculanae Disputationes 1.20: … rtes parere voluit, iram et cupiditatem, quas locis disclusit: iram in pectore, cupiditatem supter praecordia locavit.

Livy, Ab urbe condita 27.3.1: Capuae interim Flaccus dum bonis principum uendendis, agro qui publicatus erat locando—locauit autem omnem frumento—tempus terit, ne deesset materia in Campanos saeuiendi, nouum in occulto gliscens per indicium protractum est facinus.

All forms of loco (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.