Socratos Sign in

iurare

iurare is a Latin form of iuro, meaning “swear”. It is the present active infinitive.

Found 76 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 6.12.4: ut magnam partem clientium ab Aeduis ad se traducerent obsidesque ab eis principum filios acciperent et publice iurare cogerent nihil se contra Sequanos consili inituros et partem finitimi agri per vim occupatam possiderent Galliaeque totius principatum obtinerent.

Cicero, Letters to his Friends 7.12.2: … une nihil possit esse apud eos, qui omnia voluptate sua metiuntur? quo modo autem tibi placebit Iovem lapidem ivrare, cum scias Iovem iratum esse nemini posse? quid fiet porro populo Ulubrano, si tu statueris non oportere? qua …

All forms of iuro (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.