invitum
invitum is a Latin form of invitus, meaning “unwilling”. It is the genitive plural neuter adjective or genitive plural masculine adjective or accusative singular masculine adjective or nominative singular neuter adjective.
Found 71 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 83: … ue omnia dicam et leviter unum quidque tangam. neque enim id facerem, nisi necesse esset, et id erit signi me invitum facere, quod non persequar longius quam salus huius et mea fides postulabit.
Ovid, Amores 3.7.78: Invitum nostro ponere membra toro?
Sallust, Bellum Iugurthinum 73: … novit, rursus tamquam ad integrum bellum cuncta parat festinatque. Marium fatigantem de profectione, simul et inuitum et offensum sibi parum idoneum ratus, domum dimittit. Et Romae plebes litteris, qua de Metello ac Mario missa …
All forms of invitus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.