invitus: all forms
invitus means “unwilling”. Below is its full declension in Latin.
Positive
| Masculine | Feminine | Neuter | Forms | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | invitus | invita | invitum | |
| Genitive | inviti | invitae | inviti | |
| Dative | invito | invitae | invito | |
| Accusative | invitum | invitam | invitum | |
| Ablative | invito | invita | invito | |
| Vocative | invite | invita | invitum |
| Masculine | Feminine | Neuter | Forms | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | inviti | invitae | invita | |
| Genitive | invitorum | invitarum | invitorum | |
| Dative | invitis | |||
| Accusative | invitos | invitas | invita | |
| Ablative | invitis | |||
| Vocative | inviti | invitae | invita |
Meaning and examples of invitus
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.