interemit
interemit is a Latin form of interimo, meaning “kill, destroy”. It is the 3rd person singular present active indicative or 3rd person singular perfect active indicative.
Found 55 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In Catilinam 3.24: … um oppressit: C. Gaium Marium, custodem huius urbis, multosque fortis viros partim eiecit ex civitate, partim interemit. Cn. Gnaeus Octavius consul armis expulit ex urbe conlegam: omnis hic locus acervis corporum et civium sangui …
Cicero, Tusculanae Disputationes 2.22: … icam abiecit béluam? Haec é Tartarea ténebrica abstractúm plaga Tricípitem eduxit Hýdra generatúm canem? Haec ínteremit tórtu multiplicábili Dracónem auriferam optútu adservantem árborem? Multa ália victrix nóstra lustravít manus …
All forms of interimo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.