instructum
instructum is a Latin form of instruo, meaning “draw up (troops), arrange; equip, furnish; build; instruct”. It is the supine nominative singular neuter or perfect passive participle nominative singular neuter or perfect passive participle vocative singular neuter or perfect passive participle accusative singular neuter.
Found 32 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 1.1.7: nunc homo audacissimus atque amentissimus hoc cogitat. intellegit me ita paratum atque instructum in iudicium venire ut non modo in auribus vestris, sed in oculis omnium sua furta atque flagitia defixurus si …
All forms of instruo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.