infinitum
infinitum is a Latin form of infinitus, meaning “boundless, unlimited, endless”. It is the nominative singular neuter adjective or vocative singular neuter adjective or accusative singular neuter adjective or accusative singular masculine adjective.
Found 93 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 1.1.41: … m unum quemque auferre quantum sibi, patronis, advocatis, praetori, iudicibus satis futurum sit; hoc profecto infinitum esse; se avarissimi hominis cupiditati satis facere posse, nocentissimi victoriae non posse.
Seneca the Younger, De Beneficiis 6.16.1: Infinitum erit, si latius exempla conquiram, quibus appareat parvo magna constare. Quid ergo ? Quare et medico et praec …
All forms of infinitus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.