infinitam
infinitam is a Latin form of infinitus, meaning “boundless, unlimited, endless”. It is the accusative singular feminine adjective.
Found 35 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.3.58: genera iam dudum innumerabilium iniuriarum, iudices, singulis nominibus profero, infinitam multitudinem iniuriarum praetermitto. vos ante oculos animosque vestros tota Sicilia decumanorum hos impetus, …
Cicero, Partitiones Oratoriae 4: Quid? orationis quot sunt partes? Quattuor. Earum duae valent ad rem docendam, narratio et confirmatio; ad impellendos animos duae, principium et peroratio. Quid? Quaestio quasnam habet partis? Infinitam, quam consultationem appello, et definitam, quam causam nomino.
All forms of infinitus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.