incubuit
incubuit is a Latin form of incumbo, meaning “lean on, lie on; apply oneself to, throw oneself into (+dat.)”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 68 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro L. Murena 53: Magna est autem comitiis consularibus repentina voluntatum inclinatio, praesertim cum incubuit ad virum bonum et multis aliis adiumentis petitionis ornatum. qui cum honestissimo patre atque maioribus, mod …
Vergil, Aeneid 12.774: Incubuit voluitque manu convellere ferrum
All forms of incumbo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.