immortales
immortales is a Latin form of immortalis, meaning “immortal”. It is the vocative plural masculine adjective or nominative plural masculine adjective.
Found 264 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.14.5: Consuesse enim deos immortales, quo gravius homines ex commutatione rerum doleant, quos pro scelere eorum ulcisci velint, his secundiores interdum res et diuturniorem impunitatem concedere.
Plautus, Aulularia 5.1.808: Di ímmortales, quíbus et quantis mé donatis gaúdiis.
Plautus, Pseudolus 4.1.905: Si umquám quemquam di immórtales voluére esse auxilio ádiutum,
All forms of immortalis (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.