id

id is a Latin form of is, meaning “he, she, it; this, that”. It is the accusative singular neuter pronoun or nominative singular neuter pronoun.

Found 10,937 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.2.3: Id hoc facilius iis persuasit, quod undique loci natura Helvetii continentur: una ex parte flumine Rheno latissi …

Cicero, De Divinatione 2.25: … a fatum eripere non posset. hoc idem significat Graecus ille in eam sententiam versus: quod fóre paratum est, ìd summum exsuperát Iovem. totum omnino fatum etiam Atellanio versu iure mihi esse irrisum videtur; sed in rebus …

Nepos, Iphicrates 3: … raessa natum, Coti regis filia, is cum interrogaretur, utrum pluris, patrem matremne, faceret, matrem inquit. id cum omnibus mirum videretur, at ille merito inquit facio: nam pater, quantum in se fuit, Thraecem me genuit, …

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.