habentes

habentes is a Latin form of habeo, meaning “have, hold; consider”. It is the present active participle nominative plural masculine or present active participle accusative plural feminine or present active participle accusative plural masculine.

Found 77 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Pliny the Younger, Epistulae 9.17.2: Vis tu remittere aliquid ex rugis? Equidem nihil tale habeo, habentes tamen fero. Cur ergo non habeo? Quia nequaquam me ut inexspectatum festivumve delectat, si quid molle a cinaedo, petulans a scurra, stultum a morione profertur.

Jerome, Epistolae 22.32: … one taceant, re loquuntur: Fidem et misericordiam non habeo; quod autem habeo, aurum et argentum non do tibi. Habentes igitur victum et vestimentum his contenti sumus. Audi, Iacob in sua oratione quid postulet: Si fuerit dominus …

All forms of habeo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.