graviter
graviter is a Latin form of gravis, meaning “heavy; serious; important”. It is the adverb.
Found 327 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.16.5: … i praeerat, quem vergobretum appellant Haedui, qui creatur annuus et vitae necisque in suos habet potestatem, graviter eos accusat,
Cicero, Tusculanae Disputationes 2.22: O péctora, o terga, ó lacertorúm tori, Vestróne pressu quóndam Nemeaeús leo Frendéns efflavit gráviter extremum hálitum? Haec déxtra Lernam taétra mactata éxcetra Pacávit? haec bicórporem adflixít manum? Erymánth …
Cicero, Letters to Atticus 2.19.3: … nvectus est; nóstra miseriá tu es magnus— miliens coactus est dicere; Éandem virtutem ístam veniet témpus cum gravitér gemes totius theatri clamore dixit itemque cetera. nam et eius modi sunt ii versus uti in tempus ab inimico P …
All forms of gravis (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.