gignuntur
gignuntur is a Latin form of gigno, meaning “beget, give birth to, produce; (pass.) be born”. It is the 3rd person plural present passive indicative.
Found 46 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 75: … eatur, ex luxuria exsistat avaritia necesse est, ex avaritia erumpat audacia, inde omnia scelera ac maleficia gignuntur; vita autem haec rustica quam tu agrestem vocas parsimoniae, diligentiae, iustitiae magistra est.
Plautus, Miles Gloriosus 4.2.1077: Meri béllatores gígnuntur, quas híc praegnatis fécit,
Aulus Gellius, Noctes Atticae 9.4.16: Idem Plinius in eodem libro verba haec scripsit: Gignuntur homines utriusque sexus, quos hermaphroditos vocamus, olim androgynos vocatos et in prodigiis habitos, nuncnune vero in deliciis.
All forms of gigno (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.