fuisse

fuisse is a Latin form of sum, meaning “be, exist; (as auxiliary) is, are, was”. It is the perfect active infinitive.

Found 2,405 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.14.2: qui si alicuius iniuriae sibi conscius fuisset, non fuisse difficile cavere; sed eo deceptum, quod neque commissum a se intellegeret quare timeret neque sine causa timendum putaret.

Cicero, In C. Verrem 2.3.157: obtvdervnt eivs avris te socivm praetoris fvisse. videsne hoc quam clarum sit et fuerit, cum etiam Timarchides hoc metuat? concedesne non hoc crimen nos in te …

Cicero, De Republica 2.34: … non tenuis quidam e Graecia rivulus in hanc urbem, sed abundantissimus amnis illarum disciplinarum et artium. Fuisse enim quendam ferunt Demaratum Corinthium et honore et auctoritate et fortunis facile civitatis suae principem …

All forms of sum (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.