finitum
finitum is a Latin form of finio, meaning “limit, bound; finish, end; define”. It is the perfect passive participle genitive plural neuter or perfect passive participle genitive plural masculine or perfect passive participle accusative singular masculine or perfect passive participle nominative singular neuter.
Found 36 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 1.63: … que maiorem voluptatem ex infinito tempore aetatis percipi posse, quam ex hoc percipiatur, quod videamus esse finitum. In dialectica autem vestra nullam existimavit esse nec ad melius vivendum nec ad commodius disserendum viam. …
All forms of finio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.