fatis
fatis is a Latin form of fatum, meaning “fate, destiny”. It is the dative plural neuter noun or ablative plural neuter noun or perfect passive participle ablative plural neuter or perfect passive participle ablative plural feminine.
It can also be a form of for, “speak, say (fari)”.
Found 259 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In Catilinam 3.9: … tum in Italiam quam primum mitterent; pedestris sibi copias non defuturas. Lentulum autem sibi confirmasse ex fatis Sibyllinis haruspicumque responsis se esse tertium illum Cornelium ad quem regnum huius urbis atque imperium …
Cicero, De Divinatione 1.66: … éstia? máter, optimá tu multo múlier melior múlierum, míssa sum supérstitiosis háriolatiónibus; nam mé Apollo fátis fandis démentem invitám ciet. vírgines vero aéqualis, pátris mei meum factúm pudet, óptumi vir. mea mater, tú …
Ovid, Metamorphoses 9.430: fata quoque ut superet? Fatis Iolaus in annos,
All forms of fatum (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.