facto
facto is a Latin form of facio, meaning “do, make; cause”. It is the perfect passive participle ablative singular neuter or perfect passive participle ablative singular masculine or perfect passive participle dative singular neuter.
It can also be a form of factum, “deed, act”.
Found 605 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.13.1: Hoc proelio facto, reliquas copias Helvetiorum ut consequi posset, pontem in Arari faciendum curat atque ita exercitum traducit.
Cicero, De Divinatione 1.42: … cium, quo Priamus est conturbatus, quia máter gravida párere se ardentém facem visá est in somnis Hécuba; quo factó pater rex ípse Priamus sómnio mentís metu percúlsus curis súmptus suspirántibus exsácrificabat hóstiis balánt …
Martial, Epigrammata 3.58.41: Facto vocatur laetus opere vicinus;
All forms of facio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.