Socratos Sign in

existimas

existimas is a Latin form of existimo, meaning “think, judge, consider”. It is the 2nd person singular present active indicative.

Found 107 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.3.91: … onium et Turpionem, servos homines, tuo liberumque tuorum periculo divites fieri velles, dubitaturum quemquam existimas quin illis emissariis haec tibi omnis pecunia quaesita sit?

Seneca the Younger, Epistulae 3.23.3: Hoc ante omnia fac, mi Lucili: disce gaudere. Existimas nunc me detrahere tibi multas voluptates, qui fortuita summoveo, qui spes, dulcissime oblectamenta, devitanda …

All forms of existimo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.