eveniunt
eveniunt is a Latin form of evenio, meaning “come out, turn out, happen, result”. It is the 3rd person plural present active indicative.
Found 33 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 1.53: … um est propterea, quia tutiorem vitam et voluptatem pleniorem efficit. itaque non ob ea solum incommoda, quae eveniunt inprobis, fugiendam inprobitatem putamus, sed multo etiam magis, quod, cuius in animo versatur, numquam sinit …
Ovid, Metamorphoses 6.370: Eveniunt optata deae: iuvat esse sub undis
Plautus, Pseudolus 2.1.574: Pro Iúppiter, ut mihi, quídquid ago, lepide ómnia prospereque éveniunt:
All forms of evenio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.