Socratos Sign in

ero

ero is a Latin form of sum, meaning “be, exist; (as auxiliary) is, are, was”. It is the 1st person singular future active indicative.

Found 302 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.1.25: … ens ne quam ego horam de meis legitimis horis remittam; nisi omni tempore quod mihi lege concessum est abusus ero, querere, deum atque hominum fidem implorabis, circumveniri C. Verrem quod accusator nolit tam diu quam diu l …

Pliny the Younger, Epistulae 5.12.4: Tu velim quid de universo, quid de partibus sentias, scribas mihi. Ero enim vel cautior in continendo vel constantior in edendo, si huc vel illuc auctoritas tua accesserit. Vale.

Plautus, Casina 2.2.166: ego hic éro, vir si aut quispiám quaeret.

All forms of sum (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.