eius
eius is a Latin form of is, meaning “he, she, it; this, that”. It is the genitive singular masculine pronoun or genitive singular feminine pronoun or genitive singular neuter pronoun.
Found 8,059 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.5.1: Post eius mortem nihilo minus Helvetii id quod constituerant facere conantur, ut e finibus suis exeant.
Cicero, In C. Verrem 2.2.94: … uit; palam de sella ac tribunali pronuntiat, sl qvis absentem Sthenivm rei capitalis revm facere vellet, sese eivs nomen receptvrvum et simul ut ad causam accederet nomenque deferret, Agathinum, novum adfinem atque hospitem, …
Cicero, De Divinatione 1.44: … gerum exímia puchritúdine; duós consanguineos árietes inde éligi praeclárioremque álterum immoláre me; deinde eíus germanum córnibus conítier, in me árietare, eoque íctu me ad casúm dari; exín prostratum térra, graviter saúc …
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.