duplici

duplici is a Latin form of duplex, meaning “double, twofold; two-faced, deceitful”. It is the ablative singular neuter adjective or ablative singular masculine adjective.

Found 88 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 2.29.3: … e haberet, una ex parte leniter acclivis aditus in latitudinem non amplius pedum CC relinquebatur; quem locum duplici altissimo muro munierant; tum magni ponderis saxa et praeacutas trabes in muro conlocabant.

Plautus, Casina 3.6.722: ita quóquo adveniunt, úbiubi sunt, duplicí damno dominós multant.

Seneca the Elder, Controversiae 2.5.5: … a: ut taceam, donas quinquennium ? Quid gloriaris, tamquam non facilius sit occidere tyrannum quam sustinere? Duplici beneficio uxoris suae obligatus est: et quod non est occisus et quod occidit. Fastidit sterilem qui fecit. IV …

All forms of duplex (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.