duplex: all forms
duplex means “double, twofold; two-faced, deceitful”. Below is its full declension in Latin.
Forms
| Neuter | Forms | |
|---|---|---|
| Nominative | duplex | |
| Genitive | duplicis | |
| Dative | duplici | |
| Accusative | duplex | duplicem |
| Ablative | duplici · duplice | |
| Vocative | duplex |
| Neuter | Forms | |
|---|---|---|
| Nominative | duplicia | duplices |
| Genitive | duplicium · duplicum | |
| Dative | duplicibus | |
| Accusative | duplicia | duplices · duplicis |
| Ablative | duplicibus | |
| Vocative | duplicia | duplices |
Meaning and examples of duplex
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.