dubii
dubii is a Latin form of dubius, meaning “doubtful, uncertain”. It is the nominative plural masculine adjective or vocative plural masculine adjective or genitive singular neuter adjective or genitive singular masculine adjective.
Found 36 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 1.3: … teres inimicitias eum Caesare gerebant, in senatum coguntur; quorum vocibus et concursu tenentur infirmiores, dubii confirmantur, plerisque vero libere decernendi potestas eripitur. Pollicetur L. Piso censor sese iturum ad Ca …
Pliny the Younger, Epistulae 3.5.5: 'Studiosi tres', in sex volumina propter amplitudinem divisi, quibus oratorem ab incunabulis instituit et perficit. 'Dubii sermonis octo': scripsit sub Nerone novissimis annis, cum omne studiorum genus paulo liberius et erectius periculosum servitus fecisset.
All forms of dubius (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.