dubius: all forms
dubius means “doubtful, uncertain”. Below is its full declension in Latin.
Positive
| Masculine | Feminine | Neuter | Forms | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | dubius | dubia | dubium | |
| Genitive | dubii | dubiae | dubii | |
| Dative | dubio | dubiae | dubio | |
| Accusative | dubium | dubiam | dubium | |
| Ablative | dubio | dubia | dubio | |
| Vocative | dubie | dubia | dubium |
| Masculine | Feminine | Neuter | Forms | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | dubii | dubiae | dubia | |
| Genitive | dubiorum | dubiarum | dubiorum | |
| Dative | dubiis | |||
| Accusative | dubios | dubias | dubia | |
| Ablative | dubiis | |||
| Vocative | dubii | dubiae | dubia |
Meaning and examples of dubius
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.