dignis
dignis is a Latin form of dignus, meaning “worthy (+abl.)”. It is the ablative plural masculine adjective.
Found 29 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 3.37: … grestibus institutis vivit, aut quis se contra studia naturae tam vehementer obduravit, ut a rebus cognitione dignis abhorreat easque sine voluptate aut utilitate aliqua non requirat et pro nihilo putet? aut quis est, qui maio …
Plautus, Pseudolus 5.1.1253: ita víctu excurato, íta magnis mundítiis et dis dígnis,
All forms of dignus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.