Socratos Sign in

dignus: all forms

dignus means “worthy (+abl.)”. Below is its full declension in Latin.

Positive

Positive, singular
MasculineFeminineNeuterForms
Nominativedignusdignadignum
Genitivedignidignaedigni
Dativedignodignaedigno
Accusativedignumdignamdignum
Ablativedignodignadigno
Vocativedignedignadignum
Positive, plural
MasculineFeminineNeuterForms
Nominativedignidignaedigna
Genitivedignorumdignarumdignorum
Dativedignis
Accusativedignosdignasdigna
Ablativedignis
Vocativedignidignaedigna

Comparative

Comparative, singular
NeuterForms
Nominativedigniusdignior
Genitivedigniorisdignioris
Dativedigniori
Accusativedigniusdigniorem
Ablativedigniore · digniori
Vocativedigniusdignior
Comparative, plural
NeuterForms
Nominativedignioradigniores
Genitivedigniorum
Dativedignioribus
Accusativedignioradigniores
Ablativedignioribus
Vocativedignioradigniores

Superlative

Superlative, singular
MasculineFeminineNeuterForms
Nominativedignissimusdignissimadignissimum
Genitivedignissimidignissimaedignissimi
Dativedignissimodignissimaedignissimo
Accusativedignissimumdignissimamdignissimum
Ablativedignissimodignissimadignissimo
Vocativedignissimedignissimadignissimum
Superlative, plural
MasculineFeminineNeuterForms
Nominativedignissimidignissimaedignissima
Genitivedignissimorumdignissimarumdignissimorum
Dativedignissimis
Accusativedignissimosdignissimasdignissima
Ablativedignissimis
Vocativedignissimidignissimaedignissima

Meaning and examples of dignus

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.