Socratos Sign in

dabo

dabo is a Latin form of do, meaning “give; put; grant”. It is the 1st person singular future active indicative.

Found 320 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.1.113: … artimur, iis praetor adimere nobis mortuis bona fortunasque poterit? nec petitionem, inquit, nec possessionem dabo. eripies igitur pupillae togam praetextam, detrahes ornamenta non solum fortunae sed etiam ingenuitatis? mira …

Seneca the Younger, De Beneficiis 2.15.1: … dinem nostram reditura tribuamus. Cum summa amicitiae sit amicum sibi aequare, utrique simul consulendum est. Dabo egenti, sed ut ipse non egeam ; succurram perituro, sed ut ipse non peream, nisi si futurus ero magni hominis …

Plautus, Pseudolus 1.3.257: Dabó quando erít.

All forms of do (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.