dabimus
dabimus is a Latin form of do, meaning “give; put; grant”. It is the 1st person plural future active indicative.
Found 40 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to his Friends 9.3.1: … te esse venturum; etsi vide, quaeso, satisne rectum sit nos hoc tanto incendio civitatis in istis locis esse; dabimus sermonem iis, qui nesciunt nobis, quocumque in loco simus, eundem cultum, eundem victum esse. quid refert? ta …
Ovid, Metamorphoses 5.247: arguis esse necem. “Dabimus tibi pignera veri.
Plautus, Persa 5.2.847b: At tibi nós dedimus dabimúsque etiam.
All forms of do (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.