cupiunt
cupiunt is a Latin form of cupio, meaning “desire, long for”. It is the 3rd person plural present active indicative.
Found 69 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 47: … ne longius abeam, vel tribulis vel vicinos meos qui suos liberos quos plurimi faciunt agricolas adsiduos esse cupiunt. verum homines notos sumere odiosum est, cum et illud incertum sit velintne ei sese nominari, et nemo vobis m …
Seneca the Younger, De Brevitate Vitae 4.1: Potentissimis et in altum sublatis hominibus excidere uoces uidebis quibus otium optent, laudent, omnibus bonis suis praeferant. Cupiunt interim ex illo fastigio suo, si tuto liceat, descendere; nam ut nihil extra lacessat aut quatiat, in se ipsa fortuna ruit.
Plautus, Miles Gloriosus 4.2.1040b: Multae aliae ídem istuc cúpiunt,
All forms of cupio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.