convenire
convenire is a Latin form of convenio, meaning “come together, meet, assemble; agree; (impers. convenit) it is agreed, it is fitting”. It is the present active infinitive.
Found 201 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 2.5.1: Caesar Remos cohortatus liberaliterque oratione prosecutus omnem senatum ad se convenire principumque liberos obsides ad se adduci iussit. Quae omnia ab his diligenter ad diem facta sunt.
Plautus, Amphitruo 4.1.1009: Naúcratem quem cónvenire vólui, in navi nón erat,
Livy, Ab urbe condita 1.43.12: nec mirari oportet hunc ordinem qui nunc est post expletas quinque et triginta tribus, duplicato earum numero centuriis iuniorum seniorumque, ad institutam ab Ser. Tullio summam non conuenire.
All forms of convenio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.