coniectum
coniectum is a Latin form of conicio, meaning “throw, hurl; put together; conclude, guess; (coniectura) guess, inference”. It is the perfect passive participle accusative singular masculine.
Found 32 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.18: O praeclare coniectum a vulgo in illam provinciam omen communis famae atque sermonis, cum ex nomine istius quid iste in provincia f …
Seneca the Elder, Controversiae 1.2.7: … ratae, ut lenoni uenderent; sic emit leno, ut prostitueret; sic uenientes deprecata est, ut ferro opus esset. Coniectum in urnam nomen eius non exiit, sed eiectum est. tempus erat nunc sortiri: urna purgata est. Stetisti puella i …
All forms of conicio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.