confirmavit
confirmavit is a Latin form of confirmo, meaning “strengthen; encourage; confirm, assert”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 38 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.33.1: His rebus cognitis Caesar Gallorum animos verbis confirmavit pollicitusque est sibi eam rem curae futuram; magnam se habere spem et beneficio suo et auctoritate adductum Ariovistum finem iniuriis facturum. Hac oratione habita, concilium dimisit.
Sallust, Bellum Iugurthinum 45: … tes incederent, miles cibum et arma portaret. Ita prohibendo a delictis magis quam vindicando exercitum brevi confirmauit.
All forms of confirmo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.