Socratos Sign in

colunt

colunt is a Latin form of colo, meaning “cultivate, till; inhabit, dwell in; worship, honor; tend, cherish”. It is the 3rd person plural present active indicative.

Found 99 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 6.17.1: Deum maxime Mercurium colunt. Huius sunt plurima simulacra: hunc omnium inventorem artium ferunt, hunc viarum atque itinerum ducem, hunc ad quaestus pecuniae mercaturasque habere vim maximam arbitrantur. Post hunc Apollinem et Martem et Iovem et Minervam.

Seneca the Younger, De Beneficiis 1.9.2: … adiuturus verbis fovit ; at peior opinio, si lingua asper, vultu gravis cum invidia fortunam suam explicuit. Colunt enim detestanturque felicem et, si potuerint, eadem facturi odere facientem.

Plautus, Stichus 1.1.36: non cólunt, quom tu tuom fácis?

All forms of colo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.