certum
certum is a Latin form of certus, meaning “certain, sure; fixed”. It is the accusative singular neuter adjective or accusative singular masculine adjective or nominative singular neuter adjective.
Found 409 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 5.1.6: Eo cum venisset, civitatibus milites imperat certumque in locum convenire iubet.
Cicero, De Officiis 2.30: … egemus; nam ad cuiusque vitam institutam accommodandum est, a multisne opus sit an satis sit a paucis diligi. Certum igitur hoc sit, idque et primum et maxime necessarium, familiaritates habere fidas amantium nos amicorum et n …
Cicero, De Divinatione 2.115: Sed iam ad te venio, ó sancte Apollo, qui úbilicum cértum terrarum óbsides, únde superstitiósa primum saéva evasit vóx fera. tuis enim oraculis Chrysippus totum volume …
All forms of certus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.