cellae
cellae is a Latin form of cella, meaning “storeroom; small room; inner shrine of a temple”. It is the genitive singular feminine noun.
Found 35 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.3.195: … onestus atque concessus, frumentum, quoniam vilius erat, ne emisses, sumpsisses id nummorum quod tibi senatus cellae nomine concesserat. hoc vero quid est? quam habet rationem non quaero aequitatis, sed ipsius improbitatis atq …
Ammianus Marcellinus, Res Gestae 19.11.16: Mors tamen eminuit inter alios Cellae Scutariorum tribuni, qui inter confligendi exordia, primus omnium in medios semet Sarmatarum globos immisit.
All forms of cella (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.