beatum
beatum is a Latin form of beatus, meaning “happy, blessed”. It is the accusative singular masculine adjective or perfect passive participle genitive plural neuter or perfect passive participle genitive plural masculine.
It can also be a form of beo, “make happy, bless”.
Found 138 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 135: … caterva togatorum videtis, iudices; videtis ut omnis despiciat, ut hominem prae se neminem putet, ut se solum beatum, solum potentem putet. quae vero efficiat et quae conetur si velim commemorare, vereor, iudices, ne quis impe …
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 5.58: … nda sunt, serius lumen apparet, multo etiam serius, ut plane qualia sint intellegantur. praeclare enim Plato: Beatum, cui etiam in senectute contigerit, ut sapientiam verasque opiniones assequi possit! Quare, quoniam de primis …
All forms of beatus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.