avidum
avidum is a Latin form of avis, meaning “bird; omen, sign”.
It can also be a form of avus, “grandfather; (pl.) ancestors”.
It can also be a form of avidus, “eager, desirous (+gen.); greedy”. It is the genitive plural neuter adjective or genitive plural masculine adjective or accusative singular masculine adjective or nominative singular neuter adjective.
Found 60 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Philippicae 5.22: … unc futurum fuisse censetis in nos quos oderat, cum in eos quos numquam viderat tam crudelis fuisset, et quam avidum in pecuniis locupletium qui pauperum sanguinem concupisset? quorum ipsorum bona, quantacumque erant, statim s …
Sallust, Bellum Iugurthinum 46: … mano. Sed Metello iam antea experimentis cognitum erat genus Numidarum infidum, ingenio mobili, novarum rerum auidum esse. Itaque legatos alium ab alio diuersos aggreditur ac paulatim temptando, postquam opportunos sibi cognov …
Martial, Epigrammata 5.18.8: Avidum vorata decipi scarum musca?
All forms of avis (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.